Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 czerwca 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 356/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 grudnia 2014 r. A.F. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie
zgodności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia
nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1090; dalej: ustawa rekompensacyjna)
– „w zakresie, w jakim uniemożliwiają – osobie, która złożyła wniosek rekompensacyjny w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r.
– uzyskanie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomości pozostawione na byłych terenach Rzeczypospolitej Polskiej,
w części dotyczącej nieruchomości, które nie zostały zgłoszone w tym terminie jako podstawa żądanej rekompensaty, a zostały
po dniu 31 grudnia 2008 r. udowodnione jako pozostawione na byłych terenach Rzeczypospolitej Polskiej” – z art. 2, art. 31
ust. 3, art. 32 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej wprowadzenie w art. 5 ust. 1 ustawy rekompensacyjnej prekluzyjnego terminu do zgłoszenia wniosku o potwierdzenie
prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia na byłych terenach Rzeczypospolitej poszczególnych nieruchomości narusza jej
prawa majątkowe oraz prawo do równego traktowania. Pozbawia bowiem osoby, które nie zdążyły zgromadzić w tym terminie odpowiedniej
dokumentacji, możliwości skorzystania z prawa do rekompensaty. Ponadto skarżąca zarzuciła, że zakwestionowane przez nią przepisy
są niejasne, gdyż nie wynika z nich wyraźnie, że wymóg złożenia w terminie do 31 grudnia 2008 r. wniosku o potwierdzenie prawa
do rekompensaty dotyczy nie tylko złożenia samego wniosku, ale także wskazania wszystkich nieruchomości tym wnioskiem objętych
(bez możliwości rozszerzenia ich listy w późniejszym terminie). Tym samym, w przekonaniu skarżącej, zakwestionowane przepisy
naruszają zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zasady przyzwoitej legislacji.
Postanowieniem z 21 kwietnia 2015