Postanowienie TK z dnia 05 czerwca 2001, sygn. Ts 36/01

W skardze konstytucyjnej złożonej 21 marca 2001 r. zarzucono, że art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. Nr 78 ze zm.) jest niezgodny z art. 66 ust. 2 i art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego art. 37 ust. 1 ustawy narusza wyrażone w art. 66 ust. 2 Konstytucji prawo do dni wolnych od pracy poprzez nie określenie norm czasu służby. Zaskarżony przepis narusza też prawo do wynagrodzenia szkody, o którym mowa w art. 77 ust. 1 Konstytucji gdyż nie przewiduje mechanizmu zwrotu “nadgodzin”, w sytuacji gdy nie jest możliwe oddanie ich w postaci czasu wolnego od służby.

Skarżący został zwolniony ze straży granicznej w związku z wymierzeniem mu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Zwrócił się następnie do Komendanta Łużyckiego Oddziału Straży Granicznej o zwrot należności finansowych za przepracowane nadgodziny. Komendant decyzją z 6 lipca 1999 r. odmówił wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za przedłużony czas służby w oparciu o art. 118 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej. Przepis ten nie przewiduje możliwości dokonania wypłaty ekwiwalentu za przedłużony czas służby zwolnionemu funkcjonariuszowi. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Głównego Straży Granicznej z 10 sierpnia 1999 r. Skarga na powyższą decyzję została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego