Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 sierpnia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 36/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej w dniu 27 lutego 2004 r. zarzucono, że art. 3921 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art.
45 Konstytucji. Zdaniem skarżącego, zaskarżony przepis uniemożliwia mu „wytoczenie sprawy przed Sądem Najwyższym, w wyniku
czego niesłuszny wyrok Sądu Okręgowego jest podstawą dalszych roszczeń, które są nieuzasadnione”. Wezwany zarządzeniem sędziego
Trybunału Konstytucyjnego do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, m.in. przez określenie sposobu naruszenia
swych konstytucyjnych praw, skarżący powtórzył zarzut sformułowany w skardze.
Skarga została złożona na podstawie następującego stanu faktycznego. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z 4 października 2002
r. (sygn. akt IC 924/02) zostało uwzględnione powództwo Gminy Miasta Gdynia o zapłatę wniesione przeciwko skarżącemu. Apelacja
skarżącego została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z 30 stycznia 2004 r. (sygn. akt III Ca 1388/03).
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 36 ust. 3 w zw. z art. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nieusunięcie braków skargi konstytucyjnej w terminie
siedmiu dni od otrzymania zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego skutkuje odmową nadania jej dalszego biegu. Z taką
sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący otrzymał zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego 1 kwietnia
2004 r., a pismo