Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 36/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 lutego 2009 r. skarżąca zarzuciła, że art. 136 § 1 i 2,
art. 139 § 3, art. 168 § 1, art. 169 § 1 oraz art. 385 w zw. z art. 397 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) są niezgodne z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78
Konstytucji w zakresie, w jakim pozbawiają ją prawa do wniesienia sprzeciwu od upominawczego nakazu zapłaty, a tym samym prawa
do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły
sąd.
Skarżąca podniosła w skardze, że o wydaniu w stosunku do niej upominawczego nakazu zapłaty dowiedziała się z kilkumiesięcznym
opóźnieniem i niezwłocznie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Wniosek ten został oddalony postanowieniem
Sądu Rejonowego w Będzinie z 25 czerwca 2008 r. (sygn. akt VI GNc 44/08). Postanowieniem z 9 października 2008 r. (sygn. akt
XIX Gz 457/08) Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił zażalenie skarżącej. Sądy orzekające przyjęły, że skarżąca nie dołożyła należytej
staranności w dbaniu o własne interesy, dlatego też nie można przyjąć, by uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. W ocenie
skarżącej sąd bezkrytycznie przyjął za prawdziwy adres podany w pozwie, chociaż z żadnego przepisu nie wynika, że podany przez
powoda adres jest właściwy dla pozwanej. Skarżąca podnosi, że świadoma trudności, jakich może nastręczyć doręczanie jej korespondencji
na adres w Będzinie, wskazała inny adres do doręczeń w załączniku do pozwu. Wskazuje przy tym, że obowiązkiem powoda jest
prawidłowe oznaczenie adresu do doręczeń strony pozwanej, a doręczanie pism sądowych na tak wskazany adres, nie zawsze prawdziwy,
łamie prawa drugiej strony