Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 36/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lutego 2011 r. Krzysztof K. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 25 ust. 4 w związku z art. 25 ust. 1-3a oraz art. 30d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.) z art. 2, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 2,
art. 84, art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 25 stycznia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 47 ust. 1 w związku z art. 49 ustawy z dnia
1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej.
Trybunał wskazał, że podstawą oceny zarzutów sformułowanych wobec kwestionowanej regulacji nie mogą być art. 84, art. 217,
art. 2 ani art. 31 ust. 3, art. 20, ani też art. 22 Konstytucji. Przepisy art. 84, art. 217, art. 2 Konstytucji nie gwarantują
wprost obywatelom czy innym podmiotom prawa określonej wolności bądź prawa konstytucyjnego, których ochrona przed naruszeniami
mogłaby stanowić samoistny przedmiot skargi konstytucyjnej. Powyższe okoliczności uzasadniały, zgodnie z art. 47 ust. 1 i
2 w związku z art. 49 ustawy o TK, odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Natomiast w odniesieniu do art. 31
ust. 3, art. 20 i art. 22 Konstytucji Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarżący nie określił sposobu naruszenia praw
konstytucyjnych stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. Okoliczność powyższa stanowiła, zgodnie z art. 47 ust. 1 w
związku z art. 49 ustawy o TK, podstawę odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Odpis postanowienia Trybunału Konstytucyjnego został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 31 stycznia 2012 r. Pismem procesowym,
wniesionym