Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 września 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 36/22 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 lutego 2022 r. (data nadania) T.K. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, na tle
następującego stanu faktycznego:
1. W dniu 26 sierpnia 2020 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na bezczynność Wojewody
L.
W piśmie z 19 października 2020 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że Wojewoda L. 15 października 2020 r. wydał decyzję
w sprawie znak […] oraz doręczył ją stronie. W związku z tym skarżący wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161
§ 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325,
ze zm., dalej: p.p.s.a.).
2. Postanowieniem z 30 października 2020 r. (sygn. akt […]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., po rozpoznaniu sprawy ze
skargi skarżącego na bezczynność Wojewody L. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, umorzył postępowanie. W uzasadnieniu
stwierdził, że „[z]e względu na to, że w dacie rozpoznania skargi organ nie pozostawał już bezczynny, postępowanie sądowoadministracyjne
należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż stało się ono bezprzedmiotowe”.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ
na wynik sprawy.
3. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 stycznia 2021 r. (sygn. akt […]), po rozpoznaniu zażalenia skarżącego
na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z 30 października 2020 r. (sygn. akt […]), na podstawie art. 185
§ 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. Uznał, że zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu I instancji było nieprawidłowe, ponieważ nie uwzględniało pełnej
treści art. 149 p.p.s.a.