Postanowienie TK z dnia 27 kwietnia 1999, sygn. Ts 36/99

W skardze konstytucyjnej wniesionej 11 marca 1999 r. zarzucono, iż art. 63 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 107, poz. 464 ze zm.) narusza art. 2, art. 32 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl wskazanego przepisu do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250 ze zm.) nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji, a postępowanie w tych sprawach podlega umorzeniu. Zdaniem skarżącego, zaskarżony przepis narusza prawa obywateli do dochodzenia naruszonych praw na drodze sądowej. W oparciu o zaskarżony przepis Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej decyzją z 31 marca 1998 r. umorzył postępowanie z wniosku Kazimiery K. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 17 października 1983 r. Decyzja o umorzeniu postępowania została utrzymana w mocy przez decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 30 kwietnia 1998 r. Na decyzję tą skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Kazimiera K., jednakże skarga ta została oddalona wyrokiem z 15 września 1998 r. W trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Janusz K. złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym, podnosząc, że sprawa ma