Postanowienie TK z dnia 03 września 2015, sygn. Ts 362/14

W skardze konstytucyjnej wniesionej osobiście do Trybunału Konstytucyjnego 22 grudnia 2014 r. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 17 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1291; dalej: u.t.k.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1227; dalej: rozporządzenie w sprawie pasów przeciwpożarowych) z art. 64 ust. 3 w zw. z art. 2 Konstytucji oraz art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Postanowieniem z 3 września 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania złożonej skardze dalszego biegu. Trybunał stwierdził, uwzględniwszy swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu z 18 grudnia 2013 r. (Ts 13/12, OTK ZU nr II/B/2014, poz. 333), że skarżącej, która jest publicznym podmiotem gospodarczym nie przysługuje legitymacja skargowa, co oznacza, iż nie jest dopuszczalne przyznanie jej takiej ochrony, jakiej domagała się w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem rozpatrywanej skargi konstytucyjnej. Trybunał uznał na wstępie, że skarżąca nie wykazała naruszenia swojego prawa własności wywodzonego z art. 64 Konstytucji. Naruszenie to miało polegać na obciążeniu skarżącej obowiązkiem ponoszenia kosztów finansowych związanych z zarządem infrastrukturą kolejową. Jak jednocześnie ustalił Trybunał, skarżąca nie dochodziła ochrony przyznanego jej ustawowo prawa do zarządu liniami kolejowymi. Trybunał podkreślił jednak przede wszystkim, że organizacyjna odrębność skarżącej (która jest spółką akcyjną, a zatem posiada osobowość prawną) nie oznacza jeszcze przyznania jej prawom majątkowym takiej