Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 grudnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 366/15 |
Uzasadnienie
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 listopada 2015 r. (data
nadania), E.W. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 68 ust. 2 i 2a pkt 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (Dz.U.2014.518, ze zm.; dalej: ugn) z art. 10 w związku z art. 7 i art. 32 w związku z art. 2, art. 21 ust.
1 oraz art. 64 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Wyrokiem z lutego 2015 r. w sprawie Rejonowy w Ł. oddalił powództwo o zapłatę, które przeciwko skarżącej wniosło miasto Ł.
tytułem zwrotu (na podstawie art. 68 ust. 2 ugn) zwaloryzowanej bonifikaty udzielonej w związku ze sprzedażą na rzecz skarżącej
sprzedanego przez nią później lokalu komunalnego.
Wyrokiem z lipca 2015 r. w sprawie Sąd Okręgowy w Ł., na skutek apelacji strony powodowej, zmienił wyrok sądu pierwszej instancji
w ten sposób, że zasądził od skarżącej na rzecz miasta Ł. kwotę 34 940,00 zł z ustawowymi odsetkami naliczanymi od 1 października
2014 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4 148,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, a także zasądził od skarżącej na rzecz
miasta Ł. kwotę 2 948,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
3. Zdaniem skarżącej kwestionowany przepis jest niezgodny z przywołanymi przez nią wzorcami kontroli z uwagi na „bezpodstawne
zastosowanie reguły intertemporalnej »tempus regit actum«”. W przekonaniu skarżącej prowadzi to do tego, że art. 68 ust. 2a pkt 5 ugn „nie ma zastosowania do umów zawartych przed
22 października 2007 r., pomimo braku niezbędnych w świetle § 14 ust. 2 [załącznika do] rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z 20 czerwca 2002 r. w sprawie »Zasad techniki prawodawczej« przepisów przejściowych do ustawy z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie
ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw [Dz.U.173.1218] wprowadzającej ww. przepis do ustawy
o