Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 369/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 listopada 2015 r. (data nadania) K.S. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie, że art. 425 § 1 w zw. z art. 429 § 1 w zw. z art. 100 § 4 w zw. z art. 140 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim przewidują, że „niedopuszczalne
z mocy ustawy jest rozpoznanie zażalenia wniesionego w terminie ustawowym przez jednego z obrońców oskarżonego na postanowienie
sądu pierwszej instancji w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania, które uprawomocniło się na skutek rozpoznania
zażalenia innego obrońcy tej samej osoby bądź samego oskarżonego” są niezgodne z art. 42 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art.
45 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Sąd Okręgowy w W. (dalej: Sąd Okręgowy w W.), postanowieniem
z lipca 2014 r. przedłużył okres tymczasowego aresztowania względem skarżącego. Przy tym na posiedzeniu w przedmiocie przedłużenia
tymczasowego aresztowania obecny był jedynie jeden z dwóch obrońców skarżącego, a postanowienie to nie zostało doręczone drugiemu
z nich. Sąd Apelacyjny w W. (dalej: Sąd Apelacyjny w W.) postanowieniem z września 2014 r. nie uwzględnił zażaleń wniesionych
przez obrońcę i skarżącego.
Pismem z 20 kwietnia 2015 r. drugi z obrońców skarżącego poinformował Sąd Okręgowy w W. o nieprawidłowościach w doręczaniu
pism. W dniu 15 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w W. doręczył drugiemu obrońcy skarżącego postanowienie o przedłużeniu tymczasowego
aresztowania z lipca 2014 r. Od powyższego postanowienia obrońca skarżącego wniósł zażalenie. Zarządzeniem z czerwca 2015
r. Zastępca Przewodniczącego Sądu Okręgowego w W. odmówił przyjęcia tego środka odwoławczego, wskazując, że jest on niedopuszczalny
z mocy ustawy, gdyż zaskarżone postanowienie jest już prawomocne. Postanowieniem z sierpnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w W. utrzymał
w mocy zaskarżone zarządzenie.
Zdaniem