Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 września 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 37/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 3 marca 2004 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił art. 118 ust.
1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118
ze zm.) oraz art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz.
887 ze zm.) niezgodność z zasadą równości wobec prawa.
Biorąc pod uwagę wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 26 czerwca 2002 r. (sygn. akt III AUa 1652/01), którym przyznano ostatecznie
skarżącemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, oraz działając w oparciu o zaskarżone przepisy, Zakład
Ubezpieczeń Społecznych decyzją z 30 sierpnia 2002 r. (znak PP 04698268/15) przyznał skarżącemu rentę za okres od 1 lipca
2000 r. do 31 grudnia 2002 r. wraz z odsetkami za okres od 27 lipca 2002 r. do 3 września 2002 r. Wniesione od powyższej decyzji
odwołanie w zakresie wysokości odsetek Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wyrokiem z 11 grudnia 2002 r. (sygn. akt XV 2034/02).
Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 10 lipca 2003 r. (sygn. akt III AUa 872/03),
doręczony skarżącemu 25 października 2003 r.
Uzasadniając niekonstytucyjność zaskarżonych przepisów, pełnomocnik skarżącego wywodził, że w ocenie Sądu Apelacyjnego treść
art. 85 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych uzasadnia tezę, iż ZUS nie ponosi odpowiedzialności za wynik postępowania
sądowego w postaci obowiązku zapłaty odsetek od należnego świadczenia rentownego, a brzmienie art. 118 ust. 1 i 3 ustawy o
emeryturach i rentach z FUS pozwala uznać wyrok sądowy, rozstrzygający ostatecznie o przyznaniu renty, za ostatnią okoliczność
niezbędną do wydania decyzji przez ZUS, od której liczy się 30-dniowy