Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 marca 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 37/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika skarżąca – E.W. – zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 55
§ 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: p.u.s.p.).
Zaskarżonemu przepisowi p.u.s.p., w brzmieniu obowiązującym do 4 maja 2009 r., w zakresie, w jakim „nie przewidywał podania
przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej uzasadnienia przy wydaniu postanowienia o odmowie powołania do pełnienia urzędu
na stanowisku sędziego” oraz „nie przewidywał możliwości zaskarżenia postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o
odmowie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego”, skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 30 w zw. z art.
47, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 60 w zw. z art. 32 i art. 2, art. 10 i art. 45 ust. 1 w zw. z art. 173 i art. 178
ust. 1 oraz z art. 179 w zw. z art. 2 i art. 7 Konstytucji.
Postanowieniem z 12 czerwca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
rozstrzygnięcia Trybunał stwierdził, że skarga została skierowana z naruszeniem wymogów określonych w art. 46 ust. 1 ustawy
z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). W sprawie, w związku
z którą skarżąca wystąpiła ze skargą konstytucyjną, wszczęła ona postępowanie niemieszczące się w ustawowym pojęciu „przysługującej
drogi prawnej”. Za takie należało uznać postępowanie przed sądami administracyjnymi, którego przedmiotem miała być – w intencji
skarżącej – kontrola zgodności z prawem postanowienia Prezydenta o odmowie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego
Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej. Skarga skarżącej – jako niedopuszczalna – została bowiem odrzucona postanowieniem
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stanowisko to podtrzymał