Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 stycznia 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 37/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 lutego 2022 r. (data nadania), R.R. (dalej: skarżący)
– reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w związku
z następującym stanem faktycznym:
1.1. Decyzją z 24 grudnia 2014 r. (nr […]) Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w G. (dalej: organ podatkowy) określił skarżącemu
zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. w kwocie 9 924 zł.
W wyniku odwołania skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej w G. (dalej: organ odwoławczy), decyzją z 5 października 2015 r. (nr
[…]), uchylił rozstrzygnięcie organu podatkowego i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.
1.2. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z 17 października 2016 r. (nr […]), organ podatkowy określił skarżącemu zobowiązanie
w podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. w wysokości 9 924 zł.
W ocenie tego organu skarżącemu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w łącznej kwocie 4 275 700 zł wynikającej
z trzech faktur zakupu od wskazanej w tym rozstrzygnięciu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: spółka), w której
jest on udziałowcem wraz z innymi członkami rodziny, opisanych w tej decyzji nieruchomości oraz podatku naliczonego w łącznej
kwocie 3 340 zł z towarzyszących im faktur zakupu usług notarialnych. Zdaniem organu podatkowego nabycie przez skarżącego
nieruchomości posłużyło do „sztucznego” wygenerowania podatku naliczonego w wysokości 4 279 040 zł stanowiącego podstawę żądania
zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie 4 269 116 zł, gdzie żadna z czynności prawnych z tym związana nie mogłaby być przeprowadzona
na warunkach uzgodnionych przez strony, gdyby nie istniejące powiązania o charakterze kapitałowym i rodzinnym.
1.3. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego organ odwoławczy, decyzją z 23 marca 2017 r. (nr […], […]), utrzymał