Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 378/15 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez adwokata oraz wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 listopada 2015 r.
(data nadania), J.K. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 276 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, ze zm.; dalej: k.s.h.) z art. 2, art. 7 oraz art. 31 ust. 2 i 3 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
2.1. W dniu 11 sierpnia 2014 r. skarżący, będący wspólnikiem oraz kuratorem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, złożył
do sądu rejestrowego dokumenty dotyczące odbytego przez spółkę zgromadzenia, na którym podjęto decyzję o jej rozwiązaniu.
Złożone dokumenty zostały zakwalifikowane jako wniosek kuratora spółki o jej rozwiązanie i wyznaczenie likwidatora.
2.2. Postanowieniem z grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Ł. postanowił rozwiązać spółkę, zwolnić skarżącego z funkcji kuratora
spółki oraz jednocześnie ustanowić skarżącego jej likwidatorem.
W ocenie sądu, z uwagi na to, że prezes zarządu spółki zrezygnował z pełnionej funkcji ze względu na stan zdrowia, zaś dwóch
kandydatów na likwidatorów nie wyraziło zgody na pełnienie tej funkcji, skarżący (jako wspólnik spółki i jej dotychczasowy
kurator) jest jedyną osobą, która bez generowania zbędnych kosztów poprowadzi likwidację spółki.
2.3. Apelację od powyższego postanowienia – w zakresie ustanowienia go likwidatorem spółki – złożył skarżący, który zarzucił
sądowi pierwszej instancji naruszenie: art. 276 § 3 k.s.h. przez wyznaczenie go likwidatorem wbrew jego wyraźnemu sprzeciwowi
co do objęcia tej funkcji, art. 31 ust. 2 Konstytucji przez zmuszenie go, wbrew jego oświadczeniu woli do bycia likwidatorem,
w sytuacji gdy brak jest przepisu prawa nakazującego wspólnikowi objęcie funkcji likwidatora, art. 328 § 2 w związku z art.
233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.)
przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i nieprzeprowadzenie żadnego postępowania dowodowego w