Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 września 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 38/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej w Trybunale Konstytucyjnym 14 marca 2000 r. zarzucono, iż art. 18 i art. 23 ust. 1-5 ustawy
z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz.U. Nr 157, poz. 1027) oraz
decyzja Ministra Gospodarki z dnia 7 stycznia 1999 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów ilościowych na przewóz na polski
obszar celny węgla kamiennego pochodzącego z Federacji Rosyjskiej (MP Nr 3, poz. 14) są niezgodne z art. 31 ust. 3, art. 32
i art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że dopuszczają do ograniczenia w korzystaniu z konstytucyjnego
prawa do równego traktowania przez władze publiczne. Zaskarżone przepisy są też, zdaniem skarżącej spółki, niezgodne z art.
87 ust. 1, art. 92 i art. 149 ust. 2 konstytucji.
Skarżąca spółka prowadziła działalność gospodarczą polegającą m.in. na imporcie węgla z terenów Federacji Rosyjskiej. 7 lipca
1998 r. Minister Gospodarki w oparciu o zaskarżoną ustawę wszczął postępowanie ochronne przed nadmiernym przywozem węgla.
Postępowanie to zakończyło się wydaniem przez Ministra Gospodarki 7 stycznia 1999 r. decyzji w sprawie ustanowienia kontyngentów
ilościowych na przywóz na polski obszar celny węgla kamiennego pochodzącego z Federacji Rosyjskiej. Decyzja została ogłoszona
w Monitorze Polskim (Nr 3, poz. 14). Skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do
Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Ministra Gospodarki. W trakcie toczącego się postępowania sądowo-administracyjnego
Minister Gospodarki przesłał skarżącej spółce odpis pisma z 31 marca 1999 r. adresowanego do innego podmiotu, w którym zawarta
była informacja o podtrzymaniu wcześniejszej decyzji o ustanowieniu kontyngentu. W związku