Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 stycznia 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 38/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Rafała Grochulskiego zakwestionowano zgodność art. 42 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca
1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 ze zm.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i art.
71 ust. 1 Konstytucji RP. Kwestionowanym przepisom ustawy zarzucono, że zastosowane w nim kryterium uprawniające do otrzymania
dodatku mieszkaniowego prowadzi do zróżnicowania obywateli niezgodnego z konstytucyjnymi zasadami sprawiedliwości społecznej
i równości. Zaskarżone przepisy ustawy dały podstawę odmowy skarżącemu – jako osobie nie spełniającej warunków w nich określonych
– przyznania dodatku mieszkaniowego.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej
przez wskazanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zaskarżone
przepisy ustawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał na naruszenie zasady równości i wynikającego z niej nakazu
jednakowego traktowania obywateli w obrębie określonej klasy.
Postanowieniem z 29 października 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
podniesiono, że skarżący nie dopełnił obowiązku wskazania, jakie przysługujące mu prawa podmiotowe o randze konstytucyjnej
doznały naruszenia wskutek zastosowania zaskarżonej regulacji ustawy. Trybunał Konstytucyjny podkreślił przy tym ograniczoną
dopuszczalność