Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 marca 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 38/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej 11 marca 2003 r. zarzucono, że art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce
gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 w
zw. z art. 177, art. 64 ust. 2 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz że art. 378 § 1 zd. 1 w zw. z art.
369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny
z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w oparciu o następujący stan faktyczny. W dniu 16 czerwca 1992 r. Zarząd Miasta
Wrocławia na podstawie art. 43 ust. 2 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.
U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) wydał oświadczenie ustalające od dnia 1 stycznia 1992 r. nową opłatę roczną z tytułu
użytkowania wieczystego gruntu, które zostało ustanowione na rzecz Bogusława Patrzałka. W 1998 r. Gmina Wrocław wniosła o
zasądzenie od skarżącego Aleksandra Patrzałka kwot stanowiących równowartość opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego
wraz z odsetkami. W konsekwencji został wydany nakaz zapłaty uwzględniający powództwo Gminy. Wyrokiem z 8 stycznia 2001 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej – Wydział I Cywilny w części utrzymał w mocy nakaz zapłaty z 21 lipca 1998 r., a w pozostałym
zakresie nakaz uchylił i powództwo oddalił. Na skutek apelacji skarżącego Sąd Okręgowy we Wrocławiu zmienił zaskarżony wyrok
w pkt I w ten sposób, że w części uchylił nakaz zapłaty i w tym zakresie powództwo oddalił. W pozostałym zakresie apelację
oddalił.
Zdaniem