Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 września 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 38/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Elżbiety i Romualda Makarewicz zakwestionowano zgodność z Konstytucją art. 403 § 3 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Zaskarżonemu przepisowi skarżący zarzucili
niezgodność z art. 2, art. 7, art. 32 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Istoty takiej niezgodności upatrywali skarżący w ustawowym
ujęciu jednej z przesłanek wznowienia postępowania, tj. późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego
stosunku prawnego. Zdaniem skarżących kwestionowany przepis jest nieprecyzyjny, co wywołuje dowolność jego interpretacji przez
sądy.
Postanowieniem z 13 lipca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie Trybunału
Konstytucyjnego sformułowane w skardze zarzuty są oczywiście bezzasadne. Wbrew twierdzeniom skarżących pojęcie „tego samego
stosunku prawnego” jest jednolicie rozumiane zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie prawa, co nie stwarza niebezpieczeństwa
jego rozbieżnej interpretacji przez organy orzekające. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego u podstaw zarzutów skargi znalazła
się natomiast negatywna ocena dokonanej przez sądy orzekające kwalifikacji okoliczności przemawiających – zdaniem skarżących
– na rzecz spełnienia przesłanki określonej w zaskarżonym przepisie.
Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu wniósł pełnomocnik skarżących. Zakwestionowano
w nim ustalenia poczynione przez Trybunał Konstytucyjny, podkreślając, że w skardze konstytucyjnej doszło do prawidłowego
wskazania sposobu naruszenia przez zakwestionowany przepis konstytucyjnych praw skarżących. Zdaniem skarżących w skardze wykazano,
że w obiegu prawnym funkcjonują prawomocne wyroki Naczelnego Sądu