Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 maja 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 38/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 lutego 2018 r. (data nadania), K.P. i D.P. (dalej: skarżący)
wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
Decyzją z 22 stycznia 2015 r. (nr […]) Prezydent Miasta O. (dalej: Prezydent O.), działając na wniosek skarżących, zezwolił
na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu ornego klasy II (RII), przeznaczonego pod budowę budynku usługowego (przychodni
stomatologicznej) z częścią mieszkalną. W decyzji zobowiązano skarżących do pisemnego zgłoszenia terminu faktycznego wyłączenia
gruntu z produkcji rolniczej, w celu ustalenia wysokości jednorazowej należności oraz opłat rocznych z tytułu trwałego wyłączenia
gruntów z produkcji rolniczej. Pismem z 7 kwietnia 2015 r. skarżący zawiadomili Prezydenta, że nastąpiło trwałe wyłączenie
gruntu z produkcji rolniczej i wystąpili o naliczenie należności oraz opłat rocznych.
Decyzją z 13 kwietnia 2015 r. (nr […]) Prezydent O. ustalił skarżącym:
– po pierwsze, jednorazową należność w wysokości 28.189,04 zł za wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu rolnego wskazując,
że nie pobiera się jej, ponieważ wartość gruntu – ustalona według cen rynkowych w czasie jego faktycznego wyłączenia z produkcji
– o którą należy pomniejszyć należność, przewyższa obliczoną kwotę;
– po drugie, opłatę roczną z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej w wysokości 10% należności, to jest 2818, 90 zł.
Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji Prezydenta O. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. (dalej: SKO), który decyzją
z 17 września 2015 r. (nr […]; dalej: decyzja SKO) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., wyrokiem z 24 maja 2016 r. (sygn. akt […]), oddalił – wniesioną przez skarżących – skargę
na decyzję SKO, a Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 17 października 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił ich skargę kasacyjną.