W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 grudnia 2015 r. Sp. z o.o. w T. (dalej: skarżąca) wystąpiła
o zbadanie zgodności art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.177.1054,
ze zm.; dalej: ustawa o VAT) z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją
z czerwca 2013 r. określił wysokość zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku od towarów i usług za miesiące luty i czerwiec
2009 r. oraz wysokość kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku
od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r.
Organ ten zakwestionował prawo skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z tytułu faktur wystawionych przez jej kontrahentów,
ustalił bowiem, że faktury te nie dokumentowały rzeczywistej dostawy towarów. W wyniku wniesionego odwołania skarżącej Dyrektor
Izby Skarbowej w B. decyzją z listopada 2013 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z czerwca 2013
r. Skarżąca zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Wyrokiem z marca 2014
r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę. Uznał on, że spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
z tytułu zakwestionowanych faktur i że nie było podstaw do stwierdzenia, że spółka zachowała należytą staranność w doborze
kontrahentów i dokonywaniu z nimi transakcji.
Skarżąca wywiodła od tego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą wyrokiem z lipca 2015 r. sąd
ten oddalił.
Uzasadniając zarzuty niekonstytucyjności kwestionowanego przepisu, skarżąca wskazała, że art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy
o VAT pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, w wypadku gdy została wystawiona na
jego rzecz faktura