Postanowienie TK z dnia 09 marca 2009, sygn. Ts 385/08

W skardze konstytucyjnej z 1 grudnia 2008 r. sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej szkoły zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 52 oraz art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, ze zm.; dalej: p.s.w.), a także art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1070, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W odniesieniu do pierwszego z zakwestionowanych przepisów p.s.w. pełnomocnik skarżącej szkoły wskazał, że jego treść narusza konstytucyjne prawo do sądu oraz zakaz zamykania drogi sądowej, albowiem przepis ten nie przewiduje możliwości poddania zgodności z prawem uchwał Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Z uwagi na to, że negatywna ocena Komisji obliguje ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego do zawieszenia bądź cofnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, art. 52 p.s.w. jest również niezgodny z art. 73 Konstytucji. W skardze zarzucono także, że art. 53 p.s.w. narusza art. 7 Konstytucji, ponieważ działania Państwowej Komisji Akredytacyjnej nie opierają się na przepisach prawa powszechnie obowiązującego; z tych samych powodów – jak wywiedziono w skardze – dochodzi do naruszenia prawa do sądu. Z kolei pod adresem art. 3 § 2 p.p.s.a. skarżąca szkoła sformułowała zarzut pominięcia legislacyjnego, polegającego na braku możliwości orzekania przez sądy administracyjne w sprawach ze skargi na uchwały organów powołanych na podstawie ustawy do wyrażania opinii, od których przepis uzależnia wydanie lub treść decyzji organu administracji publicznej.

Postanowieniem z 9 marca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że dokonanie oceny przez Państwową Komisję Akredytacyjną (dalej: Komisja) nie ma charakteru władczego, a co za tym idzie – nie jest rozstrzygnięciem prawnokształtującym. W konsekwencji