Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 lipca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 385/15 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 grudnia 2015 r. (data nadania) J.W. (dalej: skarżący) wystąpił
o stwierdzenie, że art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267, ze zm.;
dalej: kpa) w zakresie, w jakim „nakłada obowiązek udowodnienia przez adresata, że przesyłka doręczona zastępczo domownikowi
nie została mu przekazana, co w rzeczywistości tworzy domniemanie, którego nie da się obalić, polegające na tym, iż strona
dowiedziała się o treści pisma doręczonego pod jej nieobecność dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby
te jedynie podjęły się oddania pisma adresatowi, a tym samym zwalnia organ z obowiązku ustalenia, czy strona faktycznie pismo
procesowe otrzymała”, oraz w zakresie, w jakim „nie zawiera normy nakazującej pouczenie dorosłego domownika o konsekwencjach
niedoręczenia przesyłki oraz zobowiązującej go do złożenia wraz z podpisem oświadczenia w przedmiocie zobowiązania się do
doręczenia adresatowi odebranej przesyłki, a nie jedynie podjęcia się dokonania próby takiego doręczenia”, jest niezgodny
z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 47, art. 49 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Decyzją z maja 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru
Budowlanego w J. (dalej: PINB w J.) nakazał skarżącemu i jego żonie (dalej: inwestorzy) rozbiórkę dobudowanych przez nich
pomieszczeń, w których znajdowała się łazienka i kotłownia, w wyniku – zdaniem tego organu – rozbudowy budynku mieszkalnego
bez wymaganego pozwolenia na budowę. Pismem z czerwca 2012 r. PINB w J. przypomniał inwestorom o obowiązku dokonania rozbiórki.
Poinformował przy tym, że w wypadku niewykonania nakazu zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne. Pismem z lipca 2012 r.
skarżący wniósł odwołanie od decyzji PINB w J. z maja 2012 r., a w odrębnym piśmie (nadanym tego samego dnia) sformułował
wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnił, że adresowane do niego pismo