Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 grudnia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 39/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 marca 2004 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art.
103-106 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118
ze zm.) z art. 32 Konstytucji. W uzasadnieniu skargi odwołano się do treści art. 103 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym zasad
ograniczających pobieranie świadczeń emerytalno-rentowych nie stosuje się do emerytów którzy osiągnęli 60 lat (kobieta) i
65 (mężczyzna), wskazując przy tym, iż przepis ten powoduje dyskryminację osób, które nie osiągnęły wieku emerytalnego a także
osób niepełnosprawnych.
Działając w oparciu o zaskarżone przepisy Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu decyzją z 4 grudnia 2001 r. (znak: IU
– 2019051/20) nakazał skarżącemu zwrot nienależnie pobranego świadczenia rentowego za 2001 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Poznaniu wyrokiem z 8 kwietnia 2002 r. (sygn. akt III AUa 1125/02) oddalił odwołanie złożone od powyższej decyzji.
Apelacja wniesiona od tego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 13 listopada 2003 r. (sygn.
akt III AUa 1125/02), doręczonym skarżącemu 5 grudnia 2003 r.
Jako naruszone prawo konstytucyjne skarżący, w piśmie procesowym nadesłanym w odpowiedzi na zarządzenie sędziego TK wzywające
do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej, wskazał na zasadę równości i zakaz dyskryminacji zawartych w art. 32 i art.
33 Konstytucji. Zarzuty wysunięte w uzasadnieniu pisma skierowane zostały wyłącznie przeciwko art. 103 ust. 2 zgodnie z którym
zawieszenia lub zmniejszenia świadczeń emerytalnych lub rentowych nie stosuje się do emerytów, którzy ukończyli 60 lat (kobiety)
i 65 lat (mężczyźni). W ocenie skarżącego w przepisie tym ustawodawca dokonał podziału osób nie tylko ze względu na wiek,
który osiągnęli, ale także „dokonał selekcji osób uprawnionych do pełnej wysokości świadczeń emerytalnych tylko