Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 marca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 39/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z dnia 22 lutego 2007 r. zarzucono niezgodność, po pierwsze: art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja
1982 r. – Prawo o adwokaturze (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, ze zm.; dalej: prawo o adwokaturze) z art. 2 w zw.
z art. 65 ust. 1 i 4 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 20 w zw. z art. 22 w zw. z art. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art.
65 ust. 4 Konstytucji; po drugie, art. 16 ust. 3 prawa o adwokaturze z art. 2, art. 17 ust. 1 w zw. z art. 20 oraz z art.
31 ust. 3 i art. 65 ust. 4 Konstytucji; po trzecie, § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348; dalej: rozporządzenie) z art. 2 w zw. z art. 92 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz
art. 16 ust. 2 prawa o adwokaturze; po czwarte, § 19 ust. 1 rozporządzenia z art. 2 w zw. z art. 92 ust. 1 i art. 31 ust.
3 Konstytucji oraz art. 29 ust. 2 oraz art. 16 ust. 2 i 3 prawa o adwokaturze.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Sąd Apelacyjny w Białymstoku – II Wydział Karny
wyrokiem z dnia 17 października 2006 r. (sygn. akt II Aka 207/06) orzekł w punkcie II o przyznaniu skarżącej wynagrodzenia
za obronę z urzędu przed sądem II instancji w sprawie o wydanie wyroku łącznego.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22