Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 39/08 |
Uzasadnienie:
Skarżący wniósł do Trybunału Konstytucyjnego 30 stycznia 2008 r. skargę konstytucyjną, w której domaga się zbadania zgodności
art. 4171 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 45 ust. 1, art.
77 ust. 1 i 2 Konstytucji.
W opinii skarżącego art. 4171 § 1 k.c. jest niezgody z Konstytucją, ponieważ ustanowiony w tym przepisie bezwzględny wymóg stwierdzenia w odpowiednim postępowaniu
niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą aktu normatywnego, będącego źródłem szkody, uniemożliwił
mu dochodzenie wynagrodzenia szkody wyrządzonej bezprawiem legislacyjnym, a także ograniczył jego prawo do sądu.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny. W latach 1991-1996 skarżący prowadził w Szczecinie
Przedsiębiorstwo Handlowe „Solo” s.c. W ramach działalności tego przedsiębiorstwa zajmował się dystrybucją hurtową i detaliczną
paliw płynnych. W 1996 r. skarżący zakończył swoją działalność ze stratą 17 mln zł, co – jego zdaniem – było spowodowane wydaniem
przez Ministra Finansów szeregu zarządzeń, wydanych na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r.
o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.). Przepisy tychże zarządzeń stawiały podmioty
państwowe w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do podmiotów prywatnych w dziedzinie obrotu paliwami przez zwolnienie podmiotów
państwowych od opłacania podatku akcyzowego.
W 2004 r. skarżący, dowiedziawszy się o ustaleniach Sejmowej Komisji Śledczej ds. Orlenu, postanowił dochodzić swoich praw;
8 października 2004 r. zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich z wnioskiem o zajęcie się powyższą sprawą, jednak spotkał
się z decyzją odmowną. W związku