Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 września 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 39/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 lutego 2020 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że art. 2 i art. 22 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
– Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141, ze zm.; dalej: kodeks pracy) w zakresie zwrotu „i pod jego kierownictwem” jest niezgodny
z art. 2 w związku z art. 24, art. 24, art. 64 ust. 2 i art. 32 Konstytucji oraz z art. 45 Traktatu z dnia 25 marca 1957 r.
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2; dalej: Traktat), a także że art. 8 kodeksu pracy jest
niezgodny z art. 24 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 26 maja 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 7 czerwca 2022 r.) Trybunał Konstytucyjny, na podstawie
art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdziwszy, że nie
spełnia ona podstawowego warunku określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanego w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK.
Trybunał zwrócił uwagę, że na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji skarga konstytucyjna służy ochronie wolności i praw, które
swoje źródło mają wyłącznie w postanowieniach Konstytucji. Z tego powodu przywołany przez skarżącego art. 45 Traktatu nie
może stanowić podstawy skargi konstytucyjnej. W odniesieniu do art. 2 Konstytucji Trybunał przypomniał, że ani zasada demokratycznego
państwa prawnego, której naruszenie zarzucił skarżący, ani wynikające z niej szczegółowe zasady ustrojowe nie mają charakteru
konstytucyjnych wolności lub praw podmiotowych, których ochronie służy – w myśl art. 79