Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 września 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 390/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 grudnia 2008 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego
zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 68 § 4 w związku z art. 324 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej: o.p.). Skarżący wywodzi, że wskazane przepisy w zakresie, w jakim
dotyczą praw i obowiązków obywateli – podatników, jeśli prowadzą do pogorszenia ich sytuacji w stosunku do stanu poprzedniego,
nie przewidując odpowiednich regulacji przejściowych, naruszają art. 2 Konstytucji urzeczywistniający zasady zaufania obywateli
do państwa i prawa, nie działania prawa wstecz oraz ochrony praw nabytych. Zdaniem skarżącego zaskarżone przepisy naruszają
także art. 64 ust. 2 Konstytucji statuujący zasadę ochrony praw majątkowych. W ocenie wnoszącego skargę doszło do niekonstytucyjnego
wprowadzenia art. 68 § 4 w związku z art. 324 § 1 o.p., gdyż brak jest wyraźnej normy rozstrzygającej zagadnienie przedawnienia
zobowiązań podatkowych. Przepisy przejściowe o.p. nie regulują wprost jakie przepisy należy stosować do stanów faktycznych
powstałych w okresie obowiązywania ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108,
poz. 486, ze zm., dalej: u.z.p.), a w odniesieniu do których sprawa była rozpoznawana w okresie obowiązywania o.p. i pod jej
rządem upłynął termin przedawnienia. Artykuł 7 u.z.p. przewidywał, że pięcioletni termin przedawnienia zaczyna biec od końca
roku podatkowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, natomiast art. 68 § 4 o.p. jako początek biegu terminu przedawnienia
ustanawia koniec roku podatkowego, w którym upłynął termin do złożenia zeznania rocznego. Zdaniem skarżącego rozwiązanie przyjęte
w o.p. stanowi pogorszenie sytuacji podatników w stosunku do u.z.p., gdyż powoduje przedłużenie terminu przedawnienia o rok.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.
Decyzją