Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 czerwca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 394/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 grudnia 2015 r. (data nadania) M.T. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie, że art. 113a § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.U.90.557, ze zm.;
dalej: kkw) w zakresie, w jakim przewiduje, że zamówienie na paczkę żywnościową dla skazanego może być złożone tylko przez
osobę najbliższą, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. W lipcu 2015 r. znajoma skarżącego, odbywającego karę
pozbawienia wolności, wpłaciła określoną kwotę pieniędzy na konto Pomorskiej Instytucji Gospodarki Budżetowej Oddział w C.
z przeznaczeniem na realizację paczki żywnościowej dla skarżącego. Dyrektor Aresztu Śledczego w B. odmówił realizacji paczki
żywnościowej, wskazując, że zamówienie nie zostało złożone przez osobę najbliższą, o której mowa w art. 113a § 3 kkw. Powyższej
decyzji skarżący nigdy nie otrzymał na piśmie, a jedynie został o niej poinformowany 14 lipca 2015 r. przez funkcjonariuszkę
służby więziennej w randze kapitana. Skarżący wniósł skargę od decyzji Dyrektora Aresztu Śledczego w B. W wyniku jej rozpoznania
Sędzia Penitencjarny Sądu Okręgowego w B. uznał skargę za niezasadną.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W piśmie z