Postanowienie TK z dnia 17 maja 2016, sygn. Ts 396/15

1. W skardze konstytucyjnej z 17 grudnia 2015 r. (data nadania) R.N. (dalej: skarżący) kwestionuje zgodność art. 32 ust. 1 i 2 w zw. z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748, ze zm.; dalej ustawa o emeryturach i rentach z FUS) – w zakresie, w jakim ogranicza prawo do wcześniejszej emerytury jedynie do wypadków świadczenia pracy w charakterze pracownika, pomijając osoby wykonujące pracę w szczególnych warunkach w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – oraz art. 32 ust. 3 pkt 6 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – w zakresie, w jakim nie zezwala na zaliczenie do pracy w szczególnych warunkach okresu odbywania powszechnej zasadniczej służby wojskowe, pomimo odbywania tej służby na stanowisku i w charakterze uznawanym za szczególne warunki – z art. 2 w zw. z art. 7 i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji.

2. Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. Decyzją ZUS w L. z grudnia 2013 r. odmówiono skarżącemu prawa do emerytury, ze względu na niewykazanie wymaganych prawem okresów pracy w szczególnych warunkach. Wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z września 2014 r. oddalono odwołanie wniesione od powyższej decyzji. Apelacja złożona przez skarżącego została oddalona przez Sąd Apelacyjny w W.

3. Z wydaniem wskazanych powyżej orzeczeń skarżący wiąże naruszenie zasady równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji (art. 32 Konstytucji), a w konsekwencji zasad wynikających z art. 2 w zw. z art. 7 Konstytucji. W uzasadnieniu zarzutu podnosi, że kwestionowane przepisy dyskryminują osoby wykonujące w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pracę w szczególnych warunkach, nie pozwalając zaliczyć jej do okresów składkowych, od których zależy przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury.

4. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 26 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniesionej skargi konstytucyjnej przez