Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 399/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 19 grudnia 2008 r. zarzucono, że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) oraz
art. 14 ust. 2 i art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz.
1398, ze zm.; dalej: u.k.s.), mające zastosowanie do spraw wszczętych przed 2 marca 2006 r. są niezgodne z art. 2, art. 32
ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 Konstytucji.
Skarżąca stoi na stanowisku, że przewidziany w kwestionowanej regulacji rygor odrzucania nienależycie opłaconych pism składanych
przez profesjonalnego pełnomocnika, narusza konstytucyjne prawo do sądu oraz do zaskarżania orzeczeń zapadłych w pierwszej
instancji. Zdaniem skarżącej skarżone przepisy naruszają również konstytucyjną zasadę równości wobec prawa.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 16 maja 2008 r. (sygn. akt
III CZ 23/08) Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 11 stycznia 2008 r.
(sygn. akt I ACa 845/07), odrzucające skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika skarżącej bez uiszczenia opłat i niezawierającą
wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie Sądu Najwyższego zostało doręczone skarżącej 19 września 2008 r.
W załączeniu do skargi konstytucyjnej pełnomocnik skarżącej – oświadczający, że jest pełnomocnikiem z urzędu – dołączył kilka
orzeczeń stanowiących rozstrzygnięcie w sprawach podmiotów niezwiązanych ze skarżącą. W tym stanie rzeczy, zarządzeniem sędziego
Trybunału Konstytucyjnego z 19 stycznia 2009 r. (doręczonym pełnomocnikowi 10 lutego 2009 r.) został wezwany do uzupełnienia
braków skargi, w szczególności poprzez: wskazanie adresu skarżącej; wskazanie ostatecznego orzeczenia, w rozumieniu art. 79
ust. 1 Konstytucji, z którym skarżąca