Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 czerwca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 4/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 stycznia 2011 r. skarżący zakwestionowali zgodność art. 172 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) oraz art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy
– Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Pod adresem zakwestionowanych w skardze konstytucyjnej przepisów skarżący sformułowali zarzuty zakresowe. Zdaniem skarżących
art. 172 § 1 k.c. jest niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim „wyłącza posiadanie samoistne, określone w art. 336 Kodeksu
cywilnego, nieruchomości gruntowej dla jej zasiedzenia przez faktycznie nią władającego w okresie użytkowania wieczystego
gruntu bezpośrednio przylegającego do tej nieruchomości”. Z kolei art. 10 ustawy zmieniającej jest niezgodny z Konstytucją
w zakresie, w jakim „wyłącza możliwość skrócenia terminu do zasiedzenia o połowę okresu faktycznego władztwa przed dniem 1
października 1990 r. części działki drogowej niewykorzystywanej na drogę publiczną lub wewnętrzną”.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 1 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków
formalnych skargi, między innymi przez wskazanie konstytucyjnych wolności lub praw przysługujących skarżącym i naruszonych
przepisem będącym podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia w ich sprawie oraz wyjaśnienie sposobu tego naruszenia.
Postanowieniem z 15 czerwca 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie
Trybunału Konstytucyjnego skarżący nie wskazali naruszonego prawa podmiotowego i nie określili sposobu jego naruszenia. Trybunał
Konstytucyjny uznał także, że skarga konstytucyjna nie mogła okazać się skuteczna względem spornych nieruchomości, gdyż nieobjęte
skargą konstytucyjną przepisy ustawy z dnia 21 maja 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115) wykluczały
możliwość zasiedzenia tych nieruchomości.
Na