Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 stycznia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 40/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 5 marca 2018 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego
pełnomocnikiem z wyboru, zakwestionował zgodność:
– art. 217 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, ze zm.; dalej:
k.p.c.) w zakresie zwrotu „lub okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione” z art. 45 ust. 1 w związku z art.
24 oraz z art. 24 Konstytucji;
– art. 328 § 11 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 oraz z art. 176 ust. 1 i art. 24 Konstytucji.
Postanowieniem z 25 czerwca 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Postanowienie doręczono
pełnomocnikowi skarżącego 4 lipca 2019 r. Pismem z 10 lipca 2019 r. (data nadania), skarżący wniósł na to postanowienie zażalenie,
domagając się jego uchylenia w całości oraz nadania skardze dalszego biegu.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393, dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału
Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał w składzie trzech sędziów rozpatruje zażalenie
na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia
Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze
dalszego biegu.
2. W postanowieniu z 25 czerwca 2019 r. Trybunał stwierdził, że wniesiona skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 53
ust.