Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 czerwca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 400/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 23 grudnia 2008 r. Jolanta D. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność
art. 52 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.
176, ze zm.; dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych) w związku z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada
2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956, ze
zm.; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 32 oraz art. 64 ust. 2, art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 2 lipca 2010 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 49 w związku
z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa
o TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Za powyższym rozstrzygnięciem przemawiały następujące argumenty. Po pierwsze, skarżąca nie wykazała sposobu naruszenia konstytucyjnych
praw lub wolności, lecz ograniczyła się jedynie do wyliczenia jako wzorców kontroli konstytucyjności art. 32 oraz art. 64
ust. 2, art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji. Skarżąca jako podstawę skargi wskazała przepisy Konstytucji, które
(za wyjątkiem art. 64 ust. 2 Konstytucji) nie kształtują praw podmiotowych ani wolności. Nie została zatem spełniona przesłanka
z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, co uzasadniało odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Po drugie, skarżąca
podjęła próbę formułowania zarzutów dotyczących pominięcia legislacyjnego, które – w jej ocenie – występuje w kwestionowanej
regulacji, jednak nie uzasadniła istnienia