Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 kwietnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 400/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 grudnia 2015 r. (data nadania), sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu J.R. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność z Konstytucją oraz z Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U.1993.61.284, ze zm.; dalej: Konwencja) przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc). Skarżący zarzucił, że art. 399 § 2 kpc, w zakresie, w jakim „zakazuje
wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem z przyczyn określonych w art. 401 kpc” jest niezgodny z art. 45 ust. 1,
art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 i w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji. Analogicznie określił
skarżący podstawę skargi (wzorce kontroli) pozostałych zaskarżonych unormowań, tj. art. 416 § 1 kpc w zakresie, w jakim „zakazuje
ponownego wznowienia postępowania wznowieniowego” oraz art. 416 § 2 kpc w zakresie „w jakim wyłącza stosowanie art. 416 §
1 kpc jedynie w przypadku, gdy skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 4011, a nie wyłącza stosowania art. 416 § 1 kpc w przypadku, gdy skarga o wznowienia postępowania została oparta na podstawie
wznowienia określonej w art. 401 pkt 1 kpc”.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżący wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania
zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w R. z kwietnia 2014 r. Postanowieniem z września 2014 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił
skargę skarżącego. W uzasadnieniu tego orzeczenia sąd stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu zażaleniowym, którego wznowienia domagał się skarżący, były bowiem orzeczenia,
które w ocenie sądu nie są rozstrzygnięciami kończącymi postępowanie w sposób umożliwiający wniesienie skargi o wznowienie
postępowania na podstawie art. 399 § 1 kpc. Postanowienie Sądu Okręgowego w