Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 kwietnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 407/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 30 grudnia 2015 r. A.G. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 8a ust. 4b pkt 2 ustawy
z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2014.150,
ze zm.; dalej: ustawa o ochronie praw lokatorów) z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 76 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący jest najemcą lokalu mieszkalnego. Właściciel
nieruchomości, w której znajduje się lokal wynajmowany przez skarżącego, w piśmie z października 2014 r. podwyższył czynsz,
wypowiadając jego dotychczasową wysokość ze skutkiem od 1 lutego 2014 r. Wysokość czynszu po podwyżce wynosiła 1224 zł (24
zł za m2).
Skarżący wniósł o ustalenie niezasadności wypowiedzenia dotychczasowej wysokości czynszu. Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z lutego
2015 r. oddalił powództwo. Sąd ustalił, że dokonana podwyżka mieściła się w granicach wskazanych w art. 8a ust. 4b ustawy
o ochronie praw lokatorów. Sąd zauważył bowiem, że czynsz po dokonanej podwyżce umożliwia osiągnięcie przez właściciela godnego
zysku, gdyż pozostaje w relacji z czynszem, jaki mógłby on osiągnąć z tytułu najmu lokalu na wolnym rynku.
Skarżący wniósł apelację, którą Sąd Okręgowy w K. oddalił wyrokiem z września 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego
12 listopada 2015 r.
W przekonaniu skarżącego użycie w art. 8a ust. 4b pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów pojęcia „godziwy zysk” jako przesłanki
wpływającej na wysokość czynszu najmu narusza art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2, art. 76 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Brak ustawowej definicji „godziwego zysku” oraz kryteriów jego ustalenia prowadzi w ocenie skarżącego do sytuacji, w której
wysokość czynszu jest nieprzewidywalna. Ustawodawca – jak dowodzi skarżący – użył w zaskarżonej regulacji określenia o nieostrym
zakresie znaczeniowym, co w konsekwencji narusza postulat określoności normy prawnej wynikający z zasady demokratycznego państwa
prawnego. Zaskarżona norma prowadzi do możliwości