Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 września 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 41/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Eugeniusza F. z 15 marca 2000 r. zarzucono § 4 ust. 1 Zarządzenia Nr 64/MON Ministra Obrony Narodowej
z dnia 17 lutego 1994 r. w sprawie przeliczenia uposażenia dla celów rewaloryzacji wojskowych świadczeń emerytalno-rentowych
(dalej: Zarządzenie 64/MON) oraz § 3 ust. 1 pkt 3, 4 i 7 Zarządzenia Nr 15/MON Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 1983
r. w sprawie składników podstawy wymiaru emerytury lub renty wojskowej oraz świadczeń w naturze uwzględnianych przy zmniejszaniu
tych emerytur (rent); (dalej: Zarządzenie 15/MON) – naruszenie praw skarżącego do zabezpieczenia społecznego, a także prawa
do sprawiedliwego i równego traktowania. Naruszenie powyższych praw wynika, zdaniem skarżącego, z nieuwzględnienia przy wymiarze
emerytury wojskowej przysługujących mu dodatków: inspektorskiego, specjalnego i za znajomość języków: rosyjskiego i niemieckiego,
a także nagrody rocznej.
Zarządzeniem z 11 kwietnia 2000 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, m.in. poprzez określenie
w jaki sposób zaskarżone przepisy naruszają przysługujące mu prawa lub wolności konstytucyjne oraz wyjaśnienie w jaki sposób
regulacja § 4 ust. 1 Zarządzenia 64/MON otwiera drogę do stosowania Zarządzenia 15/MON. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik
skarżącego podniósł, iż zaskarżony przepis § 4 ust. 1 Zarządzenia 64/MON narusza konstytucyjne prawa skarżącego przez to,
że nie określa żadnych szczegółowych zasad przeliczania składnika uposażenia obejmującego dodatki o charakterze stałym i nagrodę
roczną dla żołnierzy zawodowych zwolnionych ze służby wojskowej przed 1 stycznia 1983 r. Zdaniem pełnomocnika § 4 ust. 1 wskazanego
powyżej zarządzenia poprzez sam nakaz przyjęcia za datę zwolnienia ze służby w stosunku do żołnierzy zwalnianych przed 1 stycznia
1983 r., dzień 31 grudnia 1982 r. otwiera drogę do stosowania Zarządzenia 15/MON.