Postanowienie TK z dnia 23 sierpnia 2005, sygn. Ts 41/05

W skardze konstytucyjnej z 10 marca 2005 r. skarżący – Juliusz Tarnowski, Marek Tarnowski i Aleksander Tarnowski zakwestionowali zgodność z Konstytucją następujących przepisów. Art. 2 ust. 1 lit. e i ust. 2 dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.; dalej: dekret PKWN) zarzucili niezgodność z art. 2, art. 20, art. 21 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 i 3, art. 32, art. 64 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 77 Konstytucji. Podobny zarzut (poza niezgodnością z art. 77 Konstytucji) skarżący sformułowali wobec art. 1 ust. 1 dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. o wpisywaniu w księgach hipotecznych (gruntowych) prawa własności nieruchomości przejętych na cele reformy rolnej (Dz. U. Nr 39, poz. 233 ze zm.; dalej: dekret z 1946 r.). Ponadto skarżący sformułowali także zarzut niezgodności całego dekretu PKWN z art. 2 Konstytucji z 2 kwietnia 1997 r. oraz z art. 36 Konstytucji z dnia 21 marca 1921 r. (Dz. U. RP Nr 44, poz. 267 ze zm.), wskazując na brak podstaw prawnych dla jego ustanowienia.

Postanowieniem z 23 sierpnia 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu stwierdził, że w skardze zakwestionowano unormowania nie będące podstawą prawną ostatecznego orzeczenia w postępowaniu, w związku z którym skierowano skargę konstytucyjną. Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że skarga wniesiona została w związku z zakończonym postępowaniem wieczystoksięgowym, w którym zaskarżone unormowania dekretu PKWN i dekretu z 1946 r. były brane pod uwagę jedynie jako podstawa prawna dokumentów stanowiących podstawę dokonywanego wpisu. Trybunał zauważył ponadto, że z samego uzasadnienia orzeczeń sądowych wynika jednoznacznie, iż poza zakresem orzekania mieścił się problem prawidłowości zastosowania zakwestionowanych w skardze