Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 września 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 41/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 4 lutego 2008 r. skarżący zarzucił: art. 8 ust. 2a ustawy z
dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, ze
zm.) sprzeczność z art. 78 Konstytucji; art. 31 ust. 1 powyższej ustawy sprzeczność z art. 2 Konstytucji oraz art. 53 ust.
5 tejże ustawy sprzeczność z art. 32 Konstytucji. Skarżący zakwestionował także zgodność z art. 2 i art. 93 ust. 2 Konstytucji
następujących aktów prawnych: zarządzenia Nr 15/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 1983 r. w sprawie składników
podstawy wymiaru emerytury lub renty wojskowej oraz świadczeń w naturze uwzględnianych przy zmniejszaniu tych emerytur (rent)
(Dz. Rozk. MON z 1983 r., poz. 31), zarządzenia Nr 64/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 lutego 1994 r. w sprawie przeliczenia
uposażania dla celów rewaloryzacji wojskowych świadczeń emerytalno-rentowych (Dz. Rozk. MON z 1994 r., poz. 17) oraz § 18
rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach
zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. Nr 67, poz. 618).
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny: decyzją Ministra Obrony Narodowej
z 12 kwietnia 2001r., przyznano skarżącemu emeryturę wojskową w drodze wyjątku od dnia 1 grudnia 2000 r. Odwołanie wniesione
od powyższej decyzji zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 6 listopada 2001 r. (sygn. akt IV
U 3788/01). W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, iż na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego można wnieść odwołanie
do sądu od decyzji organu rentowego, a Minister Obrony Narodowej takim organem nie jest; sąd nie jest zatem uprawniony do
merytorycznej kontroli decyzji