Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 41/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 lutego 2013 r. Stowarzyszenie Prawo na Drodze (dalej: skarżący,
stowarzyszenie) zakwestionowało zgodność art. 1 § 2 w związku z art. 30 § 2 i w związku z art. 32 § 5 ustawy z dnia 24 sierpnia
2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, ze zm.; dalej: k.p.w.) „w zakresie,
w jakim pominięcie ustawodawcy (zaniechanie legislacyjne) pozbawia organizację społeczną, prawa do występowania w sprawie,
poprzez swojego przedstawiciela uprawnionego do uczestniczenia w rozprawie, wypowiadania się i składania oświadczeń”, z art.
2, art. 12, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 58 ust. 1 i art. 182 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy pozbawiają go prawa do sądu, ograniczają wolność tworzenia i działania stowarzyszeń,
a w konsekwencji są sprzeczne z zasadą równości wobec prawa, zasadą proporcjonalności, zasadą demokratycznego państwa prawnego
oraz zasadą udziału obywateli w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości.
Postanowieniem z 27 czerwca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
wskazał, że skoro przedmiotem skargi są przepisy odsyłające, z których nie wynikają prawa podmiotowe, to w konsekwencji nie
mogły one podlegać ocenie bez związku z innymi przepisami merytorycznymi. Ponadto Trybunał stwierdził, że skarżący nie zaskarżył
wszystkich tych przepisów, które kształtowały jego prawa i obowiązki, nie spełnił zatem warunku, o którym mowa art. 47 ust.
1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
Skarżący nie określił również sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw, a sformułowany przez niego zarzut niezgodności
art. 1 § 2 w związku z art. 30 § 2 i w związku z art. 32