Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 czerwca 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 41/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 lutego 2014 r. (data nadania) A.W. i A.Ś. (dalej: skarżące)
wystąpiły o zbadanie zgodności, po pierwsze, art. 361 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r.
poz. 121, ze zm.; dalej: k.c.) w zw. z art. 160 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.) uchylonym przez ustawę z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy
– Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692, ze zm.), po drugie, art. 363 k.c. i art. 4 pkt 17
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518, ze zm.; dalej: u.g.n. lub ustawa
o gospodarce nieruchomościami) z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Decyzją z 27 lutego 1977 r. (nr rol. 701/15/77/Rok), wydaną
na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne
(Dz. U. Nr 21, poz. 118, ze zm.), Naczelnik Miasta i Gminy w Łazach przejął na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości rolne należące
do spadkodawczyni skarżących. Decyzją z 29 czerwca 2011 r. (sygn. GZsp-057-624-169/11) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził
nieważność decyzji z 27 lutego 1977 r. W związku z tym (i brakiem możliwości odzyskania przejętych nieruchomości) skarżące
wystąpiły przeciwko Skarbowi Państwa z powództwem o odszkodowanie, które zostało uwzględnione (w zasadniczej części) przez
Sąd Okręgowy w Katowicach – Wydział II Cywilny w wyroku z