Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 sierpnia 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 41/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 marca 2019 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił o uznanie: 1) art. 524 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie zwrotu „jednakże wznowienie postępowania nie jest
dopuszczalne, jeżeli postanowienie kończące postępowanie może być zmienione lub uchylone” za niezgodny z art. 45 ust. 1 i
art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 406 k.p.c. w zakresie, w jakim „w postępowaniu przed Sądem II
instancji w sytuacji gdy o wznowieniu postępowania orzeka po raz pierwszy Sąd II instancji nie stosuje się na jego podstawie
normy [a]rt. 394 § 1 ustawy Kodeks Postępowania Cywilnego” za niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust.
2 w związku z art. 176 ust. 1 oraz z art. 176 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji; 3) art. 394 § 1 k.p.c. w zakresie,
w jakim „nie stosuje się go do orzeczeń Sądu II instancji w związku z [a]rt. 406 KPC w postępowaniu przed Sądem II instancji
w sytuacji gdy o wznowieniu postępowania orzeka po raz pierwszy Sąd II instancji” za niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 32 ust.
1 i 2, art. 64 ust. 2 w związku z art. 176 ust. 1 oraz art. 176 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 27 listopada 2019 r. skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi
przez: 1) określenie przedmiotu zaskarżenia w odniesieniu do zakwestionowanego art. 394 § 1 k.p.c. w związku ze zmianą brzmienia
tego przepisu po wniesieniu skargi konstytucyjnej;