Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 41/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 lutego 2020 r. (data nadania), I.K. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez adwokata ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, zarzuciła niezgodność art. 3941 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.; dalej: k.p.c.)
w zakresie, w jakim „nie daje podstaw do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów procesu, zasądzonych po raz pierwszy
po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej wyrokiem przez Sąd Najwyższy i rozpoznanej w trybie art. 39816 k.p.c.”, z art. 176 ust. 1, art. 78, art. 45 ust. 1, art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Wyrokiem z 18 października 2019 r. (sygn. akt […]) Sąd Najwyższy – Izba Cywilna, na skutek skargi kasacyjnej wniesionej od
wyroku Sądu Apelacyjnego w P. z 18 maja 2017 r. (sygn. akt […]) przez stronę pozwaną:
– w punkcie 1: na podstawie art. 39816 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok i orzekł co do istoty sprawy, oddalając apelację powodów – w tym skarżącej – od wyroku Sądu
Okręgowego w P. z 30 grudnia 2014 r. (sygn. akt […]);
– w punkcie 2: stwierdził, że koszty postępowania apelacyjnego i kasacyjnego ponosi skarżąca, a szczegółowe ich rozliczenie
pozostawił referendarzowi w Sądzie Okręgowym w P.
3. Zdaniem skarżącej art. 3941 § 1 k.p.c. narusza – wywodzone z art. 176 ust. 1, art. 78, art. 45 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji – prawo do kontroli
instancyjnej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu, wydanego przez Sąd Najwyższy w toku postępowania kasacyjnego.
4. Postanowieniem tymczasowym z 3 czerwca 2020 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie