Postanowienie TK z dnia 13 kwietnia 1999, sygn. Ts 41/99
Sygnatura
Ts 41/99
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny odmówił rozpoznania skargi w zakresie art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym, ponieważ zakwestionowany przepis nie stanowił podstawy wydania przez NSA ostatecznego orzeczenia, co jest koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi konstytucyjnej.
Istota
Waldemar G. złożył skargę konstytucyjną, kwestionując art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym i art. 19 pkt 3 ustawy o NSA. NSA odrzucił jego skargę na decyzję dyscyplinarną o wydaleniu z uczelni, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarżący…
📖jeszcze 73 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w zakresie dotyczącym art. 161 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.).
W skardze konstytucyjnej Waldemara G., sporządzonej 19 marca 1999 r. zarzucono między innymi, iż art. 161 ustawy z dnia 12
września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust.
1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.
Zdaniem skarżącego art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym zawierając enumeratywne wyliczenie zakresu spraw, w których dopuszczalne
jest złożenie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamyka tym samym możliwość uzyskania sądowego rozstrzygnięcia w
innych kategoriach spraw, co sprzeczne jest z powszechnym prawem do sądu gwarantowanym w art. 45 ust. 1 oraz 77 ust. 2 Konstytucji
RP. Skarżący wskazał ponadto, iż przepis ten narusza zasadę równości wprowadzając odmienny zakres sądowej ochrony praw studentów
i pracowników uczelni.