Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 października 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 42/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Izabeli N., wniesionej 21 marca 2000 r. zarzucono, że § 6 pkt 4 i 7 rozporządzenia Ministra Pracy
i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i
wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. Nr 2, poz. 14) narusza art. 66 ust. 2
Konstytucji RP oraz art. 172 kodeksu pracy. Skarżąca podniosła, że wskazany przepis rozporządzenia wyłącza przy ustaleniu
“wynagrodzenia urlopowego” wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby. Odliczanie wynagrodzenia za czas choroby
powoduje w konsekwencji, że pewna część urlopu wypoczynkowego pozostaje nieodpłatna. Zdaniem skarżącej, narusza to wyrażone
w art. 66 ust. 2 konstytucji prawo do płatnego urlopu oraz wynikające z art. 68 ust. 1 konstytucji prawo do ochrony zdrowia.
Skarżąca w pozwie przeciwko Sądowi Rejonowemu w B. wnosiła o zasądzenie określonej kwoty tytułem wyrównania dodatkowego wynagrodzenia
rocznego za rok 1998. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w B. wyrokiem z 14 października 1999 r. zasądził na rzecz skarżącej żądaną
kwotę wraz z odsetkami. Na skutek apelacji pozwanego Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. wyrokiem z 13
stycznia 2000 r. zmienił zaskarżony wyrok i powództwo oddalił.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 26 czerwca 2000 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu
postanowienia stwierdzono, że skarżąca, zarzucając naruszenie prawa do dodatkowego wynagrodzenia za pracę, błędnie wskazała
jako podstawę swych konstytucyjnych uprawnień art. 66 ust. 2 konstytucji, dotyczący prawa do odpłatnego urlopu wypoczynkowego.
Błędne określenie wzorca konstytucyjnego rzutuje na wskazany w skardze sposób naruszenia praw skarżącej. Trybunał Konstytucyjny
stwierdził także, że w zakresie przedmiotowym niniejszej skargi nie mieści się zarzut