Postanowienie TK z dnia 24 października 2007, sygn. Ts 42/07

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 23 lutego 2007 r. skarżący wniósł o stwierdzenie sprzeczności z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 1 i 3 oraz art. 41 ust. 1 i 4 Konstytucji następujących przepisów: art. 201 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) – w zakresie, w jakim pozostawia Ministrowi Zdrowia uregulowanie warunków wykonywania środków zabezpieczających w drodze rozporządzenia, a przez to określenie praw i obowiązków osób internowanych oraz § 10 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu zakładów psychiatrycznych i zakładów leczenia odwykowego przeznaczonych do wykonywania środków zabezpieczających oraz składu, trybu powoływania i zadań komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających (Dz. U. Nr 179, poz. 1854, ze zm.) – w zakresie, w jakim na internowanego w zakładzie o podstawowym zabezpieczeniu nakłada obowiązek przestrzegania regulaminu organizacyjno-porządkowego w części decydującej o jego prawach i obowiązkach.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Postanowieniem z 5 maja 2005 r. Sąd Rejonowy w Białymstoku (sygn. akt III K 1029/05) na mocy art. 93 i art. 94 § 1 k.k. orzekł wobec skarżącego środek zabezpieczający w postaci umieszczenia go w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Białymstoku z 29 lipca 2005 r. (sygn. akt VIII Kz 425/05). Postanowieniem z 10 maja 2006 r. Sąd Rejonowy w Białymstoku (sygn. akt III K 1029/05) nie uwzględnił wniosku skarżącego z 5 maja 2006 r. w przedmiocie udzielenia przepustki i przerwy w internacji, ustanowienia kuratora oraz przeniesienia z Oddziału V Ogólnopsychiatrycznego na Oddział II Rejonizacyjny, wskazując w uzasadnieniu, iż przepisy k.k.w. nie przewidują możliwości udzielenia internowanemu w trakcie wykonywania środka