Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 42/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 lutego 2009 r. zarzucono, że art. 4798a § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest niezgodny z
art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W ocenie skarżącej, przepis będący przedmiotem wniesionej skargi, poprzez ukształtowanie procedury w zakresie, w jakim w postępowaniu
w sprawach gospodarczych przewiduje, że sąd odrzuca bez wezwania do poprawienia lub uzupełnienia sprzeciw od nakazu zapłaty
wniesiony przez stronę reprezentowaną przez adwokata lub radcę prawnego, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu
wskutek niezachowania warunków formalnych, narusza prawa skarżącej określone w petitum skargi.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 23 listopada 2007 r. (sygn. akt VII
GNc 1702/07) Sąd Rejonowy w Gliwicach – Wydział VII Gospodarczy odrzucił sprzeciw skarżącej (pozwanej) od nakazu zapłaty.
Zażalenie w tej sprawie Sąd Okręgowy w Gliwicach – Wydział X Gospodarczy oddalił postanowieniem z 22 kwietnia 2008 r. (sygn.
akt X Gz 85/08). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia SO została postanowieniem z 6 listopada
2008 r. (sygn. akt V CNP 72/08) odrzucona przez Sąd Najwyższy. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej
16 stycznia 2009 r. Od tej daty skarżąca liczy bieg do złożenia skargi konstytucyjnej.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Skardze konstytucyjnej nie może zostać nadany bieg. Podstawowym powodem odmowy jest zbędność orzekania.
Kwestionowana przez skarżącą regulacja k.p.c. była przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego w kontekście wskazanych
w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli (za wyjątkiem art. 2 Konstytucji). Wyrokiem z 15 kwietnia 2009 r. (SK 28/08) Trybunał
orzekł, że „art. 4798a § 5 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks