Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 grudnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 42/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 4 lutego 2011 r. (data nadania) Anna B. (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest
niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 12 października 2010 r. (sygn. akt
I ACa 425/10) Sąd Apelacyjny w Białymstoku – Wydział I Cywilny odrzucił apelację skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie
z 31 maja 2010 r. (sygn. akt VI RC 1747/09). W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do zarządzenia
Sądu Okręgowego w Olsztynie z 16 lipca 2010 r. wzywającego go do uzupełnienia braków apelacji. Wbrew dyspozycji art. 132 §
1 i 11 k.p.c. nie złożył bowiem odpisów w sądzie, a doręczył je bezpośrednio stronie (jej pełnomocnikowi). Postanowieniem z 4 listopada
2010 r. (sygn. akt I ACa 425/10) Sąd Apelacyjny w Białymstoku – Wydział I Cywilny odrzucił wniesione zażalenie. Powyższe rozstrzygniecie
zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 9 listopada 2010 r.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2011 r. (doręczonym 26 kwietnia 2011 r.) pełnomocnik skarżącej
został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: wskazanie, jakie konstytucyjne wolności i prawa
skarżącej określone w art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone przez zakwestionowany
przepis, dokładne wskazanie, w jaki sposób przepis ten narusza prawa i wolności skarżącej określone w art. 45 ust. 1, art.
78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji, jak również doręczenie pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia skargi konstytucyjnej
i reprezentowania skarżącej w