Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 czerwca 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 42/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej 22 lutego 2022 r. (data nadania) A.B. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika
z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postępowania.
2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego.
Sędzia Sądu Rejonowego w C. II Wydział Karny zarządzeniem z 6 lipca 2021 r. (sygn. akt […]) odmówił wyznaczenia skarżącemu pełnomocnika z urzędu „w związku z poważnymi wątpliwościami co do wykładni
przepisów mających zastosowanie w sprawie”. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek dotyczył sprawy prawomocnie zakończonej, w
której skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu.
Sąd Rejonowy w C. II Wydział Karny postanowieniem z 8 września 2021 r. (sygn. akt […]) utrzymał w mocy powyższe zarządzenie.
W uzasadnieniu wskazał, że pokrzywdzony był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu.
3. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skarżący podkreślił, że na skutek wydanych w stosunku do niego orzeczeń „naruszone
zostały jego konstytucyjne prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy” (art. 45 ust. 1 Konstytucji), uniemożliwiono mu korzystanie
z procedury sądowej i rozpoznanie sprawy przez właściwy organ oraz złożenie wniosku o podjęcie na nowo postępowania przygotowawczego
(s. 4 skargi). Stwierdził, że w jego sytuacji „zachodzi klasyczny przykład pozbawienia możności obrony praw”, ponieważ (z
uwagi na swoją nieporadność i osadzenie w zakładzie karnym) nie może podejmować czynności procesowych pozwalających „wykorzystać
prawne możliwości prowadzenia swojej sprawy” (s. 7 skargi).
Uzasadniając zarzut niezgodności art. 10 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89,
poz. 555, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 1375, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 42 ust. 1 Konstytucji skarżący stwierdził,
że „jeżeli przyjmuje się, że popełnienie przestępstwa oznacza obowiązek pociągnięcia do odpowiedzialności karnej każdego,
kto się go dopuścił, to z tej