Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 grudnia 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 43/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Ryszarda Dźwigaja wniesionej 4 kwietnia 2001 r. zarzucono, iż:
1) art. 3932 § 1 oraz 39318 § 3 w związku z art. 3932 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art.
45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2) art. 1025 oraz art. 1026 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze
zm.) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Określając podstawy wystąpienia z pierwszym z powyższych zarzutów skarżący wskazał, iż na podstawie zakwestionowanych przepisów
Sąd Okręgowy w Katowicach postanowieniem z 11 lipca 2000 r. (sygn. akt IV Ca 76/00) odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie
terminu do złożenia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z 25 lutego 2000 r. (sygn. akt IV Ca 76/00). Zażalenie
skarżącego na to postanowienie zostało następnie odrzucone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 5 stycznia 2001 r. (sygn.
akt V CZ 116/00). Zdaniem skarżącego oba te rozstrzygnięcia naruszają jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły sąd,
a ponadto pozbawiają go prawa do wniesienia kasacji. Skarżący podniósł, iż pod pojęciem “rozpatrzenia sprawy” w rozumieniu
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP należy rozumieć także możliwość wniesienia kasacji, jako zwykłego środka odwoławczego w postępowaniu
cywilnym. Zakwestionowane regulacje, przewidujące wszakże w tym zakresie przymus adwokacki, uniemożliwiają skarżącemu skorzystanie
z przysługującego mu prawa.
Określając podstawy wystąpienia z drugim ze wskazanych wyżej zarzutów, skarżący podniósł, iż postanowieniem z 20 października
2000 r. (sygn. akt IV Cz 897/00) Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w
Katowicach z 31 lipca 2000 r.,