Postanowienie TK z dnia 31 sierpnia 2021, sygn. Ts 43/21
Sygnatura
Ts 43/21
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Istotą problemu konstytucyjnego jest obowiązek nałożenia przez organ administracji sztywnej kary pieniężnej za spóźnione złożenie sprawozdania, bez możliwości uwzględnienia okoliczności sprawy, co zdaniem skarżącego narusza konstytucyjne zasady proporcjonalności i ochrony własności, a Trybunał częściowo uznał te zarzuty za dopuszczalne do dalszego rozpoznania.
Istota
Przedsiębiorca D.M. złożył skargę konstytucyjną po tym, jak nałożono na niego administracyjną karę pieniężną w wysokości 24 500 zł za spóźnione złożenie kwartalnego sprawozdania dotyczącego opróżniania zbiorników bezodpływowych za II kwartał 2016 r. Pomimo że organ odwoławczy początkowo uchylił karę, w ponownym postępowaniu została ona utrzymana, a sądy administracyjne oddaliły skargi skarżącego, co wyczerpało drogę prawną.
Skarżący…
📖jeszcze 144 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: 1) nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej w zakresie zbadania zgodności art. 9xb pkt 2, art. 9zc ust. 1 oraz art. 9zf ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r. poz. 888) w zakresie, w jakim „przewidują obowiązek nałożenia przez właściwy organ samorządu terytorialnego administracyjnej kary pieniężnej za złożenie po terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 9o [powołanej] ustawy, w sztywno określonej wysokości, bez względu na okoliczności tego czynu”, z art. 2, art. 20 i art. 22, a także art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3, a także z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w pozostałym zakresie; 3) nie uwzględnić wniosku o wydanie postanowienia tymczasowego.
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 lutego 2021 r. (data nadania) D.M. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Decyzją nr […] z 12 marca 2018 r. (nr […]) Wójt Gminy Ż. (dalej: Wójt lub organ I instancji) nałożył na skarżącego, prowadzącego
działalność gospodarczą, karę pieniężną w wysokości 24 500 zł za przekazanie po terminie kwartalnego sprawozdania podmiotu
prowadzącego działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych za II kwartał
2016 r. Na skutek odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją z 24 lipca 2018 r. (nr […])
uchyliło ją w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy
wskazał, że brzmienie art. 9o ust. 1 i 2, art. 9xb pkt 2 oraz art. 9zb ust. 1b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach (ówcześnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 1289, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 888; dalej:
ustawa) „nie pozostawia organowi gminy żadnego wyboru ani co do samego nałożenia kary, ani co do jej wysokości (…) można mieć
zastrzeżenia odnośnie wielkości kary – gdyż winna ona stanowić sumę iloczynów liczby dni opóźnienia w odniesieniu do wszystkich
po terminie złożonych wymaganych sprawozdań oraz stawki za 1 dzień (100 zł), bowiem organ w 2018 r. miał pełną wiedzę o opóźnieniach
z 2016 r. i zgodnie z przepisem art. 9xb pkt 2 ustawy, winien naliczenie kary odnieść maksymalnie do 365 dni. Przyjęty w decyzji,
niekorzystny dla Strony, sposób obliczenia kary godzi w porządek prawny Państwa”.